Na početku devetnaestog veka ruska književnost i dalje je na krhkim nogama. Nedostaju joj Šekspir Servantes ili Petrarka. Puškin će potpuno sam ispuniti te praznine. U poeziji delom Ruslan i Ljudmila u drami – Borisom Godunovim ali i u novelama poput Priče pokojnog Ivana Petroviča Bjelkina. Sa samo 31 godinom postavio je temelje celokupne istorije ruske književnosti čijim je najvažnijim ličnostima od Ljermontova do Gorkog bio nepresušna inspiracija. Iako je Puškinov život završen u duelu kada je imao 38 godina i bio slika i prilika romantizma njegov stil pisanja a naročito proza prožet je trezvenim klasicizmom. Istovremeno elegantna škakljiva diskretno obojena blagom ironijom njegova dela govore kako o malim ljudima tako i o visokoj gospodi bacajući nežno svetlo na najdublje dubine duše sa neverovatnom jednostavnošću senzibilnošću i neizmernim umetničkim savršenstvom.