Dr An-Liz Dikanda lekar specijalista Službe za zdravstvenu zaštitu majke i deteta (PMI) zabrinula se kada je u periodu od 2003. do 2017. godine primila sedam puta veći broj dece sa smetnjama u razvoju nego uobičajeno – decu netolerantnu na stres sa kašnjenjem i smetnjama nalik na poremećaje iz spektra autizma. Jedno zapažanje je jasno: 95% dece sa smetnjama koja dolaze na konsultacije kod dr Dikande prekomerno je izloženo ekranima. Upozoravajući na ovaj problem najpre preko interneta a zatim ovom knjigom dr Dikanda želi da dopre do što većeg broja ljudi radi buđenja kolektivne svesti o opasnosti ekrana po zdravlje čitave generacije a najpre onih najmlađih. Zaokupljujući snažno dečju pažnju ekrani ih u stvari lišavaju ljudskih interakcija i čulnog otkrivanja sveta neophodnih za razvoj njihovog mozga. Srećom smetnje nastale usled prekomerne izloženosti ekranima umnogome mogu da se otklone ako se otkriju i obuhvate tretmanima na vreme.