Matematički sistem (Almagest) aleksandrijskog astronoma Klaudija Ptolemeja objavljen je prvi put oko 150. godine nove ere za vreme vladavine rimskog imperatora Antonina Pija. U tom delu su sabrana sva relevantna znanja dostignuća i proračuni antičke matematičke astronomije. S jedne strane u Matematičkom sistemu se deduktivnim metodom izlažu teorijska tvrđenja o kretanju nebeskih tela pri čemu centralno mesto zauzima primena geometrijskih metoda onako kako su dati u Euklidovim Elementima. S druge strane u njemu su sadržani i detaljni numerički podaci o kretanjima nebeskih tela zasnovani na detaljnim proračunima. Ovo je Matematički sistem učinilo nezaobilaznim izvorom znanja i podataka na koji su se oslanjali antički arapski i srednjovekovni astronomi.





O autoru:

Klaudije Ptolemej (II vek) iz Aleksandrije poslednji od velikih helenskih matematičara geografa astronoma astrolog i muzički teoretičar. On je sakupio celokupno dotadašnje astronomsko znanje i objavio ga u svom kapitalnom delu Veliki zbornik astronomije. Ovo delo će pod nazivom Almagest u Evropu mnogo vekova kasnije doneti Arapi. Poseban doprinos geografskoj nauci i kartografskoj spoznaji antičkoga sveta je dao delom Geografska uputstva (grč. Γεωγραφιϰὴ ὑφήγησις) kojim je stekao glas svetskog učenjaka.

Na području muzike Ptolemej je ostavio delo O harmoniji (grč. Ἁρμονιϰά) u kojem je sabrano najpreglednije znanje o antičkoj teoriji muzike. Sastoji se od rasprava o načelima harmonije i akustike o teoriji intervala i rodova te o takozvanom savršenom sistemu (grč. σύστημα τέλειον) o odnosima tonova i delova duše te nebeskih tela te od opisa mernih instrumenata helikona i monokorda. Ptolemej se zalagao za dvostruke kriterije presude valjanosti muzičkih dela: razumske pomoću matematičkih proračuna i empirijske na temelju sluha.



Ptolemej je napisao nekoliko naučnih rasprava od kojih će tri odigrati znatnu ulogu u razvoju islamske i evropske nauke.



Prva od tih astronomska je rasprava koja je danas poznata kao Almagest.

Druga Geografska uputstva predstavlja temeljit prikaz geografskog znanja grčko-rimskoga sveta.

Treća je astrološka rasprava poznata kao Tetrabiblos (Četveroknjižje) u kojoj on pokušava da horoskopsku astrologiju prilagodi tadašnjoj Aristotelovskoj filozofiji prirode. Takođe je objavio i velik broj astronomskih karata koje su u razdoblju renesanse imale velik uticaj na razvoj evropske geografije i kartografije.

Detaljno je razradio geocentrični sistem koji je po njemu nazvan Ptolemejev sistem.