Knjiga O čemu govorimo kada govorimo o kritici nudi tekstualno i vizuelno bogato ilustrovanu povesnofilozofsku perspektivu statusa i uloge jednog ključnog a niukoliko jednoznačnog pojma. Izlaganja i razlaganja istorijskog sadržaja i položaja kritike međutim prate i svedočenja o savremenim demontažama i prekompozicijama filozofije upravo s obzirom na shvatanje kritike uz nastojanje autora da omogući razborito orijentisanje u njima. Prema Krstićevom tumačenju uputni vid elaboracije i preživljavanja kritičkog stava s obzirom njegovu (d)evoluciju bilo bi tek jedno izvorno romantičarsko razumevanje kritike koje u izmenjenim varijantama iskušavaju njegovi nastavljači razumevanje koje bi u potpunosti bilo svesno krhke konstrukcije i metodske nepropisivosti kritike te protivrečnog položaju kritičara ali bi ostajalo odano kritičkom potezu i u njegovoj autorefleksiji ili upravo njome.