Politički vic je toliko jedinstven i autentičan u odnosu na sve ostale ostale pojmove usmene narodne književnosti da ga mnogi teoretičari svrstavaju ravnopravno i sa autorskim formama kao što su aforizam satirična ili šaljiva poezija. Poznati nemački publicista Verner Fink tu autentičnost objašnjava jenostavno: Čega sve mora da se čuva političar? Slobodnih izbora otvorenih rasprava fanatika i viceva. U totalitarnoj državi vlast izbore može da namesti rasprave da šćepa za vratove one koje ih pričaju. Vicevi se izmigolje svakoj poteri. Najbučnija propaganda ubičajne fraze i parole najrafiniranija laž – uz pravi vic sve postaje smešno a to je najgore što se političaru može dogoditi.