Ovaj ogled po svom predmetu predstavlja poglavlje iz Hristologije a njegov sadržaj se u potpunosti razotkriva samo u vezi sa celovitim hrišćanskim učenjem. Međutim mada je izdvojen iz celine on se može razmatrati samostalno. U njemu se radi o jednom od najosetljivijih pitanja hrišćanske samosvesti u naše vreme o čovekovom delanju u odnosu na dela Hristova. U patrističkom veku Hristova dela razmatrana su prvenstveno u odnosu na Njegovo Božanstvo. Za nas samostalni značaj dobija i pitanje o njihovom odnosu prema Njegovom Čoveštvu pošto je u Bogočoveštvu Hristovom sjedinjena neumanjeno sva punoća Božanske prirode sa svom punoćom čovečanstva. Dogmatski u svom razmevanju Hristovih čudesa mi se oslanjamo na odluke Četvrtog i Šestog Vaseljenskog sabora o dvema prirodama u Hristu koje se projavljuju u dvojnosti i delovanja (energije) i volje u njihovom ipostasnom Jedinstvu.