Reč je o tajnom dnevniku koji je pokojni Dragan Krstić fakultetski profesor psihologije i naučni radnik vodio gotovo trideset godina ( 1960 – 1988 ) ne otkrivajući ga čak ni sopstvenim ukućanima. Na preko pet hiljada strana Krstić je tajno beležio što niko u komunističkoj Jugoslaviji ( “pa i šire” ) nije smeo da pomisli kamoli izrazi. Sa svim aspektima totalitarne svesti u doba titokomunizma društvene patologije koja se iz nje rodila i njene pogubnosti po srpsko biće narod i državu Krstić nas suočava kroz obilje fenomenalnih psiholoških analiza ali je njegov rukopis mnogo više i od toga. On je prava riznica neverovatno dubokih i oštroumnih studija o duhu vremena psihologiji modernog čoveka o licu i naličju savremenih društava Istoka i Zapada o književnosti filmu svakodnevnom životu sudbini pojedinca u vrtlogu svakovrsnih ideoloških stremljenja unutar kojih bitiše i kao njihov nosilac i kao žrtva.

I svojim životom i svojim delom Dragan Krstić se potvrdio kao čovek neverovatno blistavog uma jakog karaktera i istinski plemenite duše.