Putovanje u putopis je knjiga o Norveškoj i knjiga o Isidori Sekulić.



Putovanje u putopis svedoči o svakodnevici o upoznavanju jedne zemlje o lako vidljivim izrazima života te zemlje ali i o skrivenim senovitim stvarima koje se otkrivaju tek oku iskusnog posmatrača.



U isto vreme ova knjiga aktivira i neke vrlo značajne i složene niti iz srpske književne i kulturne tradicije (pogotovu je u tom smislu indikativan prikaz odnosa Isidore Sekulić i Jovana Skerlića; taj odnos je neodvojiv od u srpskoj književnosti stalno prisutne i nejednakom snagom tinjajuće rasprave o socijalnim dužnostima pisca koji u Skerlićevoj verziji ima nedvosmislenu nacionalnu dužnost) kao i iz tradicije norveško-srpskih odnosa.



Putovanje u putopis nije putopisni izveštaj već uzbudljiv roman u kome je putopisna forma samo mimikrija kojom se u tekst uvode gotovo svi književni žanrovi.