Proces formiranja srpske bogoslovske elite na ruskim duhovnim akademijama započeo je u XVIII veku a vrhunac je bio u drugoj polovini XIX i početkom XX veka. Ruski duhovno-prosvetni sistem imao je odlučujući uticaj na tokove srpske bogoslovske misli duže od dva veka. Pitomci ruskih duhovnih akademija zauzimali su važne položaje u srpskoj crkvenoj hijerarhiji i duhovno-prosvetnom sistemu. (...) Predmet ove monografije predstavlja istraživanje istorijskog toka i bogoslovskog značaja školovanja Srba na dorevolucionim ruskim duhovnim akademijama u drugoj polovini XIX i početkom XX veka. Monografija je zamišljena kao prilog istoriji srpskog bogoslovlja i srpsko-ruskih bogoslovskih veza. U njoj se izlaže duhovni i naučno-bogoslovski kontekst u okviru kojeg su se bogoslovski formirale generacije Srba u Rusiji. Pomenuti kontekst predstavljen je na osnovu naučne i prosvetne delatnosti profesora ruskih duhovnih akademija prvenstveno onih koji su najviše bili angažovani u radu sa srpskim studentima. To su profesori koji su bili mentori srpskim studentima i koji su recenzirali njihove disertacije. Kao ključni element analize procesa bogoslovskog formiranja Srba na ruskim duhovnim akademijama uzete su njihove završne disertacije.

(Iz pogovora izdanja)