Kada se govori o sveukupnom značaju Vilijama Šekspira za svetsku književnost možda je najuputnije najpre setiti se jedne izreke prema kojoj je na ovom svetu posle Boga najviše napravio on - Šekspir. Šekspirove drame se danas smatraju istorijom sveta ali ne kroz istorijske događaje već istorijom koja je data kroz karaktere. Prvo izdanje Šekspirovih Sabranih dela u jednom tomu pojavilo se na srpskom jeziku 1995. godine. Ovo je drugo ovakvo izdanje koje zajednički objavljuju Zavod za udžbenike i Dosije. Ali i ovo izdanje ima kulturno istorijski značaj prvoga reda jer ovog puta se Šekspirova Sabrana dela u jednom tomu prvi put objavljuju na ćirilici. Ovo izdanje koje bez sumnje predstavlja jedan od svetlijih trenutaka u srpskom izdavaštvu ne samo da pokazuje bogatu tradiciju prevođenja Šekspira na srpski jezik već u isti mah svedoči o tri prilaza u toj velikoj misiji značajnih srpskih prevodilaca. Jednu od njih oličava poznati srpski pesnik između dva svetska rata Svetislav Stefanović koji je pokušao da sledi Šekspirovu misao i njegove slike po principu „slog za slog stih za stih“ Velimir Živojinović Masuka i njegov sin Branimir su se trudili da što doslovnije prenesu Šekspirove slike i misli bez obzira na eventualno povećanje broja stihova. Treći pristup najviše je oličen u prevodima Aleksandre Saše Petrovića najviše je bio prilagođen scenskom izvođenju pa su rečenice koje izgovaraju Šekspirovi junaci morale da budu jasne i ritmične. Naravno u knjizi su i danas već klasični prevodi Živojina Simića i Sime Pandurovića. Posebna zanimljivost za bibliofile i proučavaoce Šekspirovog dela predstavlja Dodatak I u kojem senalaze se Šekspirova dela koja do sada nisu objavljivana na srpskom jeziku kao i odlomci u kojima je Šekspirovo autorstvo tek nedavno utvrđeno. U Dodatku III nalaze se predgovori epitafi i pesme posvećene Šekspiru iz Prvog folio izdanja. Ovi prevodi se prvi put objavljuju u našem izdanju Sabranih dela Vilijama Šekspira.